czwartek, 3 października 2013

Depresja

 Depresja to dość powszechny temat, w każdym razie w mojej głowie i nie tylko. Kiedyś mi się kojarzyła z zaburzeniem humoru, ale to nie to. Ale najpierw zajmę się tematem śpiączki, który u mnie się bardzo wiąże z depresją, chodzi o skojarzenie.
Dlaczego?
Bo jakiś czas temu gdy miałem dość skrajne myśli marzyłem aby wpaść w komę i zniknąć z tego świata, obudzić się za parę lat. Zobaczyć, czy ktoś będzie na mnie czekać, czy jeszcze miałbym wtedy jakąś przyszłość. Czy mógłbym żyć? Jak by ludzie zareagowali.

Ale nie, zacząłem się interesować, wchodzenie do tego stanu i konsekwencje, to doszedłem do wniosku, że lepiej umrzeć niż wpaść w śpiączkę na parę lat. Łatwiej. Z góry tylko wspomnę, że każdy mój utwór to jest tylko i wyłącznie moja wizja, nie musi się odnosić do realizmu.

"Śpiączka"

Wyobraźnia zakuta w łańcuchy. Niegdyś hasała wolna, bez przeszkód.
Natomiast teraz jedynie patrzy na muchy, uziemiona, otacza ją chłód.
Do astralu została wypchnięta przez śpiączkę, nieświadoma.
Została samotna, pochłonięta, gdy ciało osiągnęła koma.

Człowiek, do którego ona należała leży bez ruchu i świadomości.
Wyprany z myśli; noc go pożarła, nie ruszy ani mięśni, ani kości.
Nie zobaczy on łąki zielonej ani domu, nawet gór i lasu.
Ani barwy płomiennoczerwonej. Dla niego nie ma pojęcia czasu.

Jego wyobraźnia umarła wraz ze świadomością i snami.
Rana w brzuchu została, on nie zostanie z nami.  



Dzisiaj siedziałem na lekcji matematyki i naszła mnie pewna refleksja podczas słuchania piosenki, która nosi tytuł "Sól", wykonana przez zespół Fonetyka, który korzystał z poezji Rafała Wojaczka. Bardzo mi się spodobało więcej utworów, ale ten odcisnął pewne piętno u mnie...


"Depresja"

Ból w naszych głowach, tłumi nasze myśli
Niemoc w naszych nogach, kierunek im się myli
Myśl zgubiona, nie odnajdziesz jej już nigdy
Duma zgwałcona, nie odzyskasz jej już nigdy

Sznur w naszych dłoniach, zwiastuje zakończenie 
Ból w naszych głowach, tłumi zaskoczenie
Grób przy naszych stopach, do nas należy
Siła w naszych dłoniach, od nas zależy.

3 komentarze:

  1. Twoje słowa bardzo głęboko mnie dotknęły. Czy na tym blogu opisujesz swoje realnie myśli i refleksje?
    Masz w sobie to coś co sprawia... nakłania do głębszego myślenia. Składasz każde zdanie tak... że wszystkie odczuwam bardzo głęboko w sobie. Martwi mnie jednak depresyjna i smutna część tego wszystkiego. Jednak poruszył mnie niebywały talent. Jeśli oba wiersze były napisane przez Ciebie... Naprawdę masz talent. Podziwiam Cię za to.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wszystkie myśli są realne. Miałem takie, lub miewam. Wpisuję tutaj to co czuję w sobie. Niekiedy wychodzą absurdalne rzeczy, czasami smutne, ale przede wszystkim prawdziwe. Wszystkie teksty są napisane przeze mnie. Oprócz "Why not?", który napisałem z kumplem. Właściwie ja tylko dałem pomysł przy tamtym utworze, zresztą widać, że różni się od tych tutaj. Nie ma co podziwiać. Jestem taki sobie, o. Lubię pisać i tyle. Ale mimo wszystko dziękuję i miło, że ktoś jednak czyta. : )

      Usuń
    2. Jest co podziwiać. Uwież, naprawdę bardzo dużo czytam literatury i tekstów najróżniejszego rodzaju. A to co tutaj sobą prezentujesz i co dajesz nam czytać jest naprawdę godne podziwu. Przede wszystkim bije od twoich tekstów realność bardzo namacalna... Pięknie przesyłasz uczucia czytelnikom. Rzadko to się zdarza. Dlatego ja Cię podziwiam. Taka moja opinia ;)

      Usuń